Αθλητισμός και παιδεία

Άρθρο του Κώστα Γκαβογιάννη

Από τα χρόνια της κλασσικής αρχαιότητας ο συνδυασμός αθλητισμού και παιδείας ήταν μια έννοια συνυφασμένη με την αγωγή και την ολοκλήρωση της ανθρώπινης προσωπικότητας. Χωρίς να προτάσσεται η μια διαδικασία έναντι της άλλης, αλληλεπιδρούσαν με στόχο τη δημιουργία ελεύθερων, υπεύθυνων ανθρώπων ικανών στο σώμα, το νου και την ψυχή, να στοχάζονται ορθά, να προτείνουν υπεύθυνα και να ενεργούν αποφασιστικά.

Αυτή η βασική αρχή στις μέρες μας είναι μόνο σύνθημα και ουδεμία σκέψη σύνδεσης υπάρχει. Σήμερα ο εκπαιδευτικός προσανατολισμός στρέφεται στη γρήγορη συσσώρευση γνώσεων με τον κατά δυνατόν λιγότερο κόπο. Στοχεύει στη δημιουργία ανθρώπων με σπουδαίες ικανότητες σε συγκεκριμένους (περιορισμένους τομείς), ενώ όσοι έχουν ευρύτερο μαθησιακό ενδιαφέρον πρέπει να κοπιάσουν μόνοι τους.

Στην άλλη πλευρά, αυτή του αθλητισμού, τα πράγματα έχουν αφεθεί στη μοίρα τους με τον κάθε σύλλογο να προσπαθεί απέναντι σε κάθε αντιξοότητα να προωθήσει και να εμφυσήσει στους νέους ανθρώπους το αθλητικό πνεύμα.

Δεν είμαι από αυτούς που στρέφονται στο παρελθόν, πολλές φορές όμως πρέπει να κοιτάμε πίσω για να προχωρήσουμε μπροστά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι κοινώς αποδεκτό ότι οι πρόγονοί μας είχαν δίκιο, όμως σταματώντας μόνο στη διαπίστωση δεν πετυχαίνουμε κάτι.

Αθλητικές υποδομές, ενίσχυση των συλλόγων είναι τα πρώτα βήματα της μίας όχθης, παρότρυνση των παιδιών μέσα από συγκεκριμένη εκπαιδευτική διαδικασία είναι οι εναρκτήριες δράσεις από την άλλη. Και για να είμαι πιο σαφής η εκπαίδευση δεν είναι μόνο το σχολείο. Η εκπαίδευση ξεκινάει από το σπίτι, τη γειτονιά, την πόλη του καθενός για να συνεχίσει στα επόμενα βήματα. Βήματα που είναι απαραίτητα για να έχουμε πολίτες σκεπτόμενους και δραστήριους. Εκτός κι αν κάποιοι δεν θέλουν τέτοιους για να επιβιώνουν οι ίδιοι.

Κώστας Γκαβογιάννης

Υποψήφιος Δήμαρχος Καρδίτσας